Her eğitim döneminde gündeme gelen bir meseledir yardımcı kaynak meselesi. Eğitimin her alanında olduğu gibi bu konuda da herkes uzman kesilir ve uzun nutuklar atar. Doğal olarak da herkes kendi penceresinden bakar bu meseleye.
Öğrenci için sınava hazırlanacağı bir materyaldir yardımcı kaynaklar, onlar sayesinde sınavlarda başarılı olacaktır öğrenci. Bu yüzden yanı başından hiç ayırmaz; serviste, teneffüste, çalışma masasında hep yanındadır. Öğretmen için yardımcı kaynak, öğrencisine pratik yaptıracağı, çocukları ödevlendirip takip edeceği, öğrencisinin sınavda başarılı olmasına katkıda bulunacak bir eserdir.
Veliler için yaşadığı bunca ekonomik sıkıntının yanında yeni ve büyük bir külfettir aynı zamanda. Hani eğitim parasızdı, hani okul hiçbir şey için para istemeyecekti, hani kitaplar devlet tarafından ücretsiz verilirdi diye yakındığı bir durumdur.
Okul idaresi için velilerin şikâyeti ile öğrenciden beklenen başarı arasında sıkıştığı bir paradokstur. İktidar için büyük kaynaklar ayırarak ücretsiz verdiği ders kitaplarının konuşulması gerekirken gündeme girip can sıkan bir parazittir.
Herkesin kaçırdığı veya görmek istemediği durum ise yardımcı kaynak, eğitimin olmazsa olmazlarındandır.
Zira hayatta karşılığı olmayan bir şeyin ilgi görmesi ve ayakta kalması mümkün değildir. İşte yardımcı kaynaklara tam da bu açıdan yaklaşılmalıdır. Yardımcı kaynaklar, bir ihtiyaçtan kaynaklanmaktadır. Öğrencilerin eğitim hayatları boyunca gördükleri bu derslerde aktarılan bilgilerin hepsini öğrenmesi ve içselleştirmesi çok zordur. Bilgi ve beceri gerektiren bu derslerin öğrenilebilmesi için öğrencilerin sürekli pratik yapması gerekmektedir. Bu konuların öğrenilmesi, kavranması, yeni bilgilerin analiz edilmesi, mantık ve muhakeme gücünün geliştirilmesi için yardımcı kaynaklara büyük iş düşmektedir.
Diğer taraftan ülkemiz genç nüfusun fazla olduğu, ilkokuldan liseye yirmi milyona yakın öğrencinin öğrenim hayatını sürdürdüğü bir ülkedir. Bu çocukların büyük bir bölümü ta ilkokul sıralarından bir mesleğin hayalini kuruyor ve bu mesleğe giden yolun üniversiteden geçtiğini biliyor. Bunun için de herkes çocuklarını iyi okullarda okutmak istiyor, imkânı olanlar çocuklarını özel okullara gönderiyor. İmkânı daha kısıtlı olanlar ise ortaokulda LGS için, lisede TYT ve AYT için çocuklarını kurs merkezlerine gönderiyor. Ekonomik imkânlar buna da elvermiyorsa en azından yardımcı kaynaklar alarak çocuğunun bu sınavlara hazırlanmasını istiyor. Yani yardımcı kaynaklar, adının kerametini ortaya koyarak öğrencilerin hedeflerine ulaşmaları için en önemli yardımcılarından biri oluyor.
Şimdi yardımcı kaynaklarla ilgili hiç konuşulmayan bir meseleyi ortaya koymak lazım: Günümüzde maalesef yardımcı kaynak enflasyonu var. Birçok kişi, kurum burayı bir ticari sektör olarak değerlendirerek yatırım yapıyor ve ürünler çıkarıyor. Yatırım yapmanın neresi kötü, dediğinizi duyar gibiyim. Sorunuza cevap vermeye çalışayım.
Elbette bir alanda yatırımların olması, rekabetin ortaya çıkması kesinlikle çok iyidir. Ancak kuralları çerçevesi belirlenmiş, kuralları net olarak ortaya konulmamış, bunun üstüne de denetimin olmadığı her iş ve yer içerisinde birçok sıkıntıyı da barındırmaktadır. Bu yardımcı kaynaklardaki bilgiler akademik mi, bilgilerin hepsi doğru mu, içerikler millî ve manevi değerlerimize uygun mu? Büyük emeklerle vermeye çalıştığımız eğitime aykırı içerikler barındırıyor mu? Bu kaynaklar işin ehli tarafından yazılıyor mu? Okuldaki öğretimin içerik ve sınırlarını ilkokuldan liseye kadar belirleyen ‘’öğretim programları’’na uygun olarak hazırlanmış mı? Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı bu çalışmaların neresinde?
Bugün bu alan maalesef her türlü denetimden uzaktır. Oysa öğrencilerin ders kitabı kadar önemsediği ve yanından ayırmadığı bu kitapların da ders kitapları gibi bir incelemeye tabi tutulması ve belirlenen kriterlere uyan kitapların kaynak kitap olarak kabul edilmesi gerekir.
Özetle yardımcı kaynaklara olumsuz bakmak son derece yanlıştır. Onlar, öğrencileri hedeflerine ulaştıracak bir yol arkadaşıdır. Bu yol arkadaşlarının da çok doğru seçilmesi gerekir. Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığının veya Millî Eğitim Bakanlığının denetiminden geçmiş yardımcı kaynakları da herkes gönül rahatlığıyla tavsiye edebilir veya kullanabilir.